Bir bakışın yeter beni öldürmeye.

Gözlerinin derinliği alıp götürür beni bilinmezlikler içine

Ellerin uzaklarda, seni arar gözlerim.

Ben sensizken bir hal oldum,

Eyy can!Sen nerelerdesin?

Ben bir kuş gibi özgür olamadım.

Yıllarca aşkına tutsak kaldım ağladım.

Tek başıma kalıp kendimi yıprattım.

Sense beni unutup başkalarına baktın.

Karanlıklar içinde gözlerin beni aydınlatır,

Soğuk kutuplarda aşkın içimi ısıtıp, kaynatır.

Beni ancak sen yaşatırsın.

Ne karlı dağlar ardından doğan güneş,

Ne geceyi aydınlatan loş ışıklar,

Ne de uçup giden hatıralar.

Ben sadece seninle varım.

Uzak diyarlarda benim tek tutkumsun.

Hasret duysamda uzanamamki ellerine,

Ağlasamda bu gözler yetmezki seni görmeye.

Belki ben kendimi kandırıp durdum yıllarca,

Belki de sen beni bir kukla sandın bu hayatta.

Ama unutma ben bir kukla değilim.

Ben seni seven bir masum şairim.

Ellerimi tutma, gözlerime bakma.

Unutmaki ben artık senin değilim.